Contributieverhoging en urenaanpassing

Refererend aan de ALV van 27 mei 2010, brengen wij u met deze brief op de hoogte van de genomen maatregelen. Ondanks het feit dat ook wij als bestuur dergelijke maatregelen betreuren, blijft de continuïteit van de Vereniging onze hoogste prioriteit houden en maken de maatregelen derhalve, behalve onvermijdelijk, aanvaardbaar. In de ALV van 27 mei jl. zijn deze maatregelen met algemene stemmen goedgekeurd.

De ½uur-lessen komen te vervallen. Deze lessen kosten onverantwoord meer geld en zijn verliesgevend . In plaats daarvan kunnen alleen nog ¾uur-lessen of hele uren les worden gevolgd. Daarbij wordt de contributie voor een ¾uur-les verhoogd naar € 40,= per maand en de hele lesuren naar € 53,50 per maand. De ritprijzen voor halen en brengen blijven ongewijzigd.
Het team zal proberen het rooster zo in te delen dat leden die echt niet langer dan een half uur kunnen lessen zoveel mogelijk in één les rijden, zij betalen dan echter wel de contributie voor een ¾uur-les.

Wij vragen uw begrip voor deze ingrijpende maatregel en zijn uiteraard tot nadere uitleg bereid. De notulen waarin één en ander wordt uitgelegd, kunt u hieronder downloaden.

Voor ons Lustrum hebben een aantal ruiters een tekening of kleurplaat gemaakt. Wij gaan iedere maand een tekening/kleurplaat op de site zetten.

Zaterdagochtend 12 juni, een uur of 9, de paarden zijn gevoerd, het stalwerk is gedaan. De manege is vrijdag, met behulp van vele vrijwilligers, al omgetoverd tot een groot feestterrein, met allerlei versieringen in het thema van de cowboys en indianen. Langzaamaan komen alle, verklede, vrijwilligers binnen druppelen, klaar om deze dag tot een groot succes te maken.
Een uur of 10, de gastvrouwen hebben hun plek bij de deur ingenomen, de spelletjes staan klaar en de eerste paarden zijn gezadeld. Ruiters met  familie en vrienden komen al ruim voor de opening binnen om dit 8ste lustrum met ons te gaan vieren. Ruiters verkleed als cowboy of indiaan, allemaal klaar voor het feest.
Half 11, de burgemeester van Doorn,  de heer Naafs, is er om het evenement officieel te openen. Mary-Anne en Daniëlle rijden op Daniël en Larosca de bak in met de een een 4 en de ander een nul in de hand, verbonden door een lint. De burgemeester had als taak de 40 los te knippen en daarmee was het feest officieel geopend.
En een feest was het. Er was van alles te doen, spelletjes te paard in de binnenbak, zoals ringsteken, estafette en stoelendans, spelletjes in de buitenbak, zoals hoefnagel poepen, vissen vangen, boontje zuigen, punten rollen, etc. Verder reden er diverse koetsjes af en aan, zodat iedereen die daar belangstelling voor had een ritje door de bossen kon maken.
Maar er was meer: Joop Wijnen, onze hoefsmid, heeft de hele dag laten zien wat de mogelijkheden zijn van het smeden. Behalve ‘gewone’ hoefijzers, kan hij de mooiste dingen maken. Dirk & Nikki Jacob waren er met hun uilen, de hele dag stonden deze opgesteld, klaar om aangeraakt te worden. Er was ook de hele dag de mogelijkheid om alles te vragen over deze vogels. Daarnaast hebben ze in de pauze een uitleg gegeven over allerlei soorten uilen. Een geweldige ervaring. Verder was er nog een groep line-dancers, helemaal in het thema hebben zij een demonstratie gegeven, maar daar bleef het niet bij. Iedereen die daar belangstelling voor had mocht aansluiten en mee doen, wat dan ook enthousiast gedaan werd. Tussendoor was er uiteraard de mogelijkheid om even bij te komen en iets te drinken of te eten.
Aan het einde van de dag, bij het naar huis gaan, kregen alle ruiters nog een aandenken van deze dag mee. Petjes met ons logo en 40 jaar erop geborduurd en een mooie tekening van hun lievelingspony.
16:30 uur, eind van de middag, na een laatste woordje van Hans Wiegmann en Alex Smit, voorzitter van ons bestuur, is er een einde gekomen aan deze feestdag. Vermoeid, maar voldaan, vertrekken alle ruiters en gasten weer naar huis, over blijven de vrijwilligers. En het is echt waar… Vele handen maken licht werk, binnen de kortste keren was alles opgeruimd en het feestterrein weer teruggebracht naar een manege.
Half 6, met een drankje zitten we buiten bij elkaar, vrijwilligers, medewerkers. Bijkomend van een drukke dag, terugkijkend op een geweldige dag. Wat was het leuk, wat fijn om alle blijde gezichten te zien en wat fijn om te merken dat er zoveel mensen zijn die zich belangeloos inzetten om zo’n dag tot een geweldige dag te maken, zonder alle vrijwilligers was het nooit zo’n succes geweest als nu. Heel veel dank en hulde aan onze vrijwilligers!  ( Foto's staan op de site )

Op 12 Februari, 2009, 2 maal Olympisch zilveren medaillewinnaar en de gouden medaille winnaar van een  Wereld Kampioenschap, Lis Hartel, is op de leeftijd van 87 jaar overleden. Haar verhaal is opmerkelijk en gaat voorbij de gebruikelijke opleiding en het harde werk die deel van het maken van winnaars uitmaken. In 1943, kreeg zij polio en bleef achter met verlamde onderbenen, linkerzijde en handen. Haar artsen waarschuwden ervoor dat zij nooit meer zou moeten proberen te gaan rijden, maar over een periode van 21/2  half jaar, altijd positief blijven denken, werkte zij onvermoeibaar om haar sterkte te herwinnen. Uiteindelijk kreeg zij wat beweging terug in haar benen. Ondanks het feit dat zij hulp nodig had bij het op- en afstijgen van haar paard, ging zij dressuur rijden tijdens de Olympisch Spelen van 1952, de eerste vrouw en burger die dit ooit had gedaan. Met haar paard, Jubilee, won zij de zilveren medaille en herhaalde dat bij de Olympisch Spelen van 1956. Zij won ook de gouden medaille op de Wereld Kampioenschappen van 1954 en was 7 keer  Deens Nationaal Kampioen van de Dressuur. Zij werd in 1992 geïntroduceerd in de Scandinavische Hall of Fame en in 1994 in de Women’s Sports Hall of Fame van New York.

Al deze prestaties zijn niet haar hoofddoel geweest. Zij heeft wereldwijd krediet gekregen om de stuwende kracht te zijn voor het vestigen en het populariseren van het therapeutische paardrijden voor gehandicapten. Zij geloofde in de kracht van de verbinding tussen paarden en ruiters en reisde de wereld over en gaf demonstraties, lessen en tentoonstellingen. Al het geld wat zij verzamelde in een land, werd geschonken aan een poliovereniging aldaar. Holland is ook één van de landen die een poliocentrum en een manege naar haar vernoemde.

Zij bleef haar hele leven actief, ook na het beëindigen van haar carrière, trainde en leidde zij studenten op bij haar thuis. Sommige van hen werden Europese Kampioen en reden zelfs voor hun geboorteland tijdens de  Olympische Spelen van Atlanta in 1996.
In 1970 is de Vereniging Paardrijden Gehandicapten Lis Hartel opgericht en geeft paardrijlessen aan verstandelijk, lichamelijk en meervoudig gehandicapten. De website, www.lishartel.nl  verstrekt informatie en foto's over het prachtige werk dat daar wordt gedaan. Lis Hartel was een inwoner van Denemarken en is geboren op 14 Maart, 1921.