Het doel van de vereniging.
Aan gehandicapten een plezierige en voor hen bereikbare vorm van sport aanbieden. Sport in recreatieve zin, maar duidelijk werkzaam als therapie. "Lis Hartel" geeft les in paardrijden, mennen, houdt buitenritten te paard, huifkartochten en organiseert ruiter- kampen.

Dit alles alleen voor mensen waarvan de verstandelijke en/of lichamelijke handicap zodanig is dat ze moeilijk bij andere maneges terecht kunnen. In principe komt iedere gemotiveerde gehandicapte in aanmerking om te gaan paardrijden. De sport en de liefde voor dieren moet centraal blijven staan voor de mensen die bij ons rijden en werken. De gehandicapte ruiter kan nl. zelf invloed uitoefenen op het rijgedrag van het paard: Dit kan door de teugels, de benen, maar ook door de stem of een bepaalde beweging van het lichaam, zodat een paard duidelijk wordt gemaakt welke richting de ruiter op wil.

Paardrijden is een moeilijke sport. Bij deze sport spelen nl. twee factoren een rol: Mens en dier. Paardrijden geeft grote vreugde. Het paard te kunnen leiden, zich onafhankelijk van een ander hulpmiddel te kunnen bewegen is een bron van zelfvertrouwen, een eigenschap die juist voor de gehandicapte zo broodnodig is.

M.a.w. recreatief bezig zijn, waarbij het doel blijft het laten doen wat gedaan kan worden en het aankweken van durf, maar vooral van geloof in eigen kunnen.